plan actie

Een plan zonder actie blijft altijd een fantasie

Door de bizarre dood van mijn vriend leerde ik een heleboel. Over mezelf. En over het leven. Deze levenslessen deel ik de komende weken met je. Wie weet heb jij er ook wat aan.

Een tien met een griffel kreeg ik voor mijn eerste bedrijfsplan van de meneer van het UWV. Vol goede moed was ik met het starterstraject gestart nadat ik in de WW terecht was gekomen.

Het zal ongeveer een jaar na de dood van Stefan geweest zijn. Ik wilde “iets” doen met zijn dood. Iets waardoor het toch weer zin zou krijgen allemaal. (Dat dit niet zo werkt, ontdekte ik pas later.) Dus ik had mezelf door een opleiding heen gesleept en zou andere mensen gaan coachen bij rouw & verlies.

Die tien met een griffel had ik inmiddels op zak, dus ik ging naar de KvK, schreef me in, bouwde een website en daar zat ik dan. Te wachten. Nog langer te wachten. Er kwam dus niemand zomaar bij me aanbellen. Hoe stom is dat?


Rijen van 10 had ik me voorgesteld toen ik begon. Met mijn achtergrond, mijn verhaal, mijn opleiding en mijn kennis en kunde was het toch een no-brainer dat je bij mij moest zijn?

Wat ik me niet had gerealiseerd is dat je wat moet gaan doen. Anders komen ze niet.

De paniek die dit veroorzaakte maakte dat ik vliegensvlug weer aan de slag ging als manager. Mijn oude vak. Nu als ZZP-er. Leuk, maar ik wist ook dat dit niet was waar mijn hart echt lag.

Ik pakte mijn kompas er maar weer eens bij, want wat wilde ik nou eigenlijk? De flipover vellen gingen weer aan de muur. In essentie was er aan mijn kompas geen bal veranderd. Schrijven en spreken stond nog steeds prominent bovenaan. Net als de toekomstige woonkeuken.


[products limit=”1″ columns=”3″ orderby=”date” order=”DESC” ids=”3154″]


En toen realiseerde ik me ineens dat dit natuurlijk niet vanzelf komt. Ik kom niet op een dag thuis en dat mijn huis dan ineens een mooie woonboerderij is geworden inclusief woonkeuken. Ik kom ook niet op een dag thuis met 800 uitnodigingen in de brievenbus om ergens een talk te komen geven. En ik kan best op Facebook af en toe wat berichtjes knallen, maar niemand vindt vanzelf mijn website als ik er niet actief wat mee ga doen!

Een plan is mooi, maar zonder actie gebeurt er natuurlijk vrij weinig. Dus er moest een actieplan komen. (Weer een plan inderdaad.) De paniek van geen inkomen van mijn vorige poging kon ik ondervangen door te zorgen voor een buffer. Mijn salesangst kon ik overwinnen door meer te netwerken en om hulp te vragen.

Enfin, van plan naar actieplan naar actie. Ongeveer anderhalf jaar later had ik mijn financiële buffer bij elkaar gespaard, een domeinnaam gekocht en mijn netwerk ingeschakeld.

Van droom naar plan naar actie!

Gaat het nu van een leien dakje? Helaas. Maar ik heb nu wel mezelf de tijd en de mogelijkheid gegeven om er iets van te maken. Dat gaat met vallen en opstaan. Maar iedere keer als ik opsta realiseer ik me weer dat het hebben van een plan alleen niet genoeg is. Je moet nog steeds in actie komen!

Add A Comment