veroordelen oordelen

Het is zo makkelijk om te (ver)oordelen. Misschien moet je het gewoon eens niet doen

Door de bizarre dood van mijn vriend leerde ik een heleboel. Over mezelf. En over het leven. Deze levenslessen deel ik de komende weken met je. Wie weet heb jij er ook wat aan.

  • “Jezus, die vraagt er natuurlijk wel een beetje om dat mannen misbruik van haar maken!”
  • “Je kan je kind toch wel een beetje in de hand houden?”
  • “Zij heeft makkelijk lullen nu ze geld verdient aan de dood van haar man!”

Zal ik nog een paar voorbeelden geven, of komt de boodschap zo wel goed over?

We doen het allemaal

Oordelen, en erger nog, veroordelen doen we allemaal. Ik ook! En toch ga ik je nu uitleggen waarom het te stom is voor woorden dat we dit doen. Het slaat namelijk helemaal nergens op.


Waar mensen zijn, zijn meningen. Zo simpel is. Met sommige meningen kun je wat, met anderen helemaal niets. En de grap is, eigenlijk kun jij je pas een mening vormen als je de hele context van een verhaal kent. En die zul je nooit helemaal weten, dus is jouw mening eigenlijk helemaal niet ter zake doende. Zo! Het kan maar eens gezegd zijn.

Voor ik moeder werd wist ik heel goed hoe ik het vooral niet zou doen. Al die moeders van wie het kroost niet eet of die opgroeien achter een schermpje. Poeh, nou, daar vond ik toch wel wat van. Tsja, tot ik zelf moeder werd. En nu voel ik de mening van anderen als ik zoonlief omkoop met een YouTube filmpje als ik even snel wat wil doen. Het kan verkeren.

Onschuldig voorbeeld

En dit is dan nog een relatief onschuldig voorbeeld. Ik heb wel eens uitspraken gedaan die bij een aantal mensen in het verkeerde keelgat zijn geschoten. Dat kan, en dat mag.

Stel: jij bent je baan zat. Je baas is niet leuk, je collega’s zijn stom en je werk is saai. Dan typ je een keurig opzegbriefje, je gooit het dramatisch op het bureau van die stomme baas en na een maand (als je pech hebt 2) dan loop je, met je middelvinger in de lucht, de tent uit. Tadaaaaa!

Bolletjes slikken

Maar stel je nou eens voor dat je, om wat voor reden dan ook, in een milieu terecht bent gekomen waarvan je weet dat het niet goed voor je is. En om je kind een kans te geven op een beter leven heb je een deal gesloten. Voor een X-bedrag slik je bolletjes en stap je in het vliegtuig. Eén keer maar. Dacht je. Na die ene keer zit je in de tang van de mensen met wie je de deal sloot en eisen ze dat je heen en weer blijft reizen. Zie jij jezelf tegen die tijd met een opgestoken middelvinger de deal opzeggen en de deur uitlopen?

Nee, precies. En toch vinden we daar wat van. Want bolletjes slikken? Nee. Dat kan dus echt niet. Dat doe je gewoon niet.

Oordeel vellen

Natuurlijk is het ook werkelijk geen constructieve oplossing. Maar hoe kun je zonder de context te kennen een oordeel vellen over de vrouw die deze deal sloot? Zij zal haar redenen hebben gehad. Keur ik het goed? Nee, dat doe ik niet. Maar een oordeel, dat probeer ik toch echt niet te hebben.

Mocro Maffia

Laat ik nou deze theorie op mezelf toepassen. De Mocro Maffia is verantwoordelijk voor de dood van Stefan. Zo simpel zijn de feiten. Wat deze jongens en mannen doen, zal ik nooit goedkeuren. Nooit. Maar wat er aan hun keuzes ten grondslag ligt, waarom ze in deze wereld zijn gerold en waarom ze er nooit meer uitkomen… Daar kan ik oprecht niet zoveel van vinden.

Ik ben opgegroeid in een dorp. Ik zat op balletles en op volleybal. Mijn ouders betaalden mijn studie. Ik durf wel te stellen dat ik redelijk priviliged ben opgegroeid. Dus de keuze tussen “ga ik vandaag naar ballet of zal ik een kilo cocaïne dealen” die heb ik nooit hoeven maken. Dus hoe kan ik dan een oordeel vellen over mensen die wel dat soort keuzes hebben moeten maken. Hoe kan ik in godsnaam echt iets vinden van iets wat ik zelf nog nooit heb meegemaakt.

Hoe kan dat

En nogmaals, geweld en besluiten over iemands leven zal ik nooit goedkeuren. Maar ik vraag me wel altijd af hoe het zover heeft kunnen komen. Hoe iemand zover heeft kunnen komen.

Misschien kunnen we ons dat wat vaker afvragen voor we in ons (ver)oordeel schieten.

Add A Comment