kristel coach

“Los eerst je shit op”

Kristel van Lieshout (36 jaar, single )

Los eerst je shit op, anders kom je nooit verder!” Kristel is duidelijk als ze aangeeft wat voor haar de rode draad is, waarom ze meewerkt aan dit interview.

Vanaf haar jeugd heeft Kristel te maken met heftige pijnen. Met name in haar spieren en de aanhechtingen daarvan. Ze krijgt de diagnose fibromyalgie. In de loop der jaren wordt de pijn alleen maar erger, zo erg dat de pijn haar totaal over overneemt. “Ik had geen pijn, ik was mijn pijn echt geworden.” Zegt ze daarover. “Ik zat helemaal vast in mijn lijf.” Ze zegt het met een glimlach. “Als je aandacht geeft aan al die pijn, dan wordt het natuurlijk niet minder.”

Kristel had ondertussen een leuke baan als coach bij een grote telecomprovider. Maar door de pijn viel ze regelmatig uit. “Ik voelde me zo nutteloos als ik uitviel, dus begon ik in een rap tempo weer met re-integreren om na zes weken weer uit vallen. En zo liep dat cirkeltje dan de hele tijd door.” Het lastige voor Kristel was dat ze, als ze thuis zat, wel ging nadenken over wat ze wilde en wat ze nodig had. En dat botste met haar arbeidsethos van zo snel mogelijk weer aan het werk te willen gaan.

In 2014 valt ze uiteindelijk echt langdurig en helemaal uit. “Dan ontstaat er dus ook een soort van rouw” zegt ze. “En ik voelde ineens een enorme afstand tot de maatschappij. Wat was nou eigenlijk mijn bijdrage aan het geheel? Dat zijn behoorlijk grote vragen als je net thuis zit.” Kristel lacht er nu hartelijk om en dat is wat haar typeert. Haar lach en humor: “Zelfs toen ik er letterlijk bij neerviel, hielpen mijn kracht en humor me overeind!


Via het UWV komt Kristel terecht bij een re-integratiecoach die vooral werkt vanuit de ideeën van de evolutietheorie. “Binnen 5 minuten zat ik te janken, dus ik dacht: hier heb ik eindelijk iets aan!” Door haar tijd bij deze re-integratiecoach, haar reflectie op zichzelf en haar behoefte om een bijdrage te leveren aan de maatschappij, start Kristel met de HBO opleiding: Psychosociale Begeleiding. Al tijdens de open dag voelt het voor haar als thuiskomen. De opleiding gaf haar weer richting, gaf haar weer zingeving. Het volledige eerste jaar gaat over jezelf. “Ik ben niet op zijn kop gezet”, zegt ze lachend, “ik ben volledig gestript in dat jaar!”

Tijdens de opleiding leert Kristel een hoop over zichzelf, en één van de belangrijkste lessen was voor haar dat ze haar eigen lijf afkeurde. “Ik gaf mijn lijf de schuld van alles wat er gebeurd was, de pijn, het uitvallen, alles. Ik vertrouwde mijn lijf ook niet meer.” Tijdens de opleiding bouwt Kristel het vertrouwen in haar lijf weer op. “Zonder liefde voor jezelf, maar ook voor je lijf, ga je niet heel ver komen.” Ze is stellig.

In juli 2016 doet Kristel mee aan een ayahuasca ceremonie*. Tijdens de ceremonie ervaart Kristel vooral momenten met het thema zelfliefde. Ook voelt ze emotionele banden met naasten zie ze in het dagelijks leven niet ervaart. Na de ceremonie is het voor Kristel duidelijk: ze wil graag anderen gaan helpen. “Naast de ceremonie heb ik ook veel lichaamswerk gedaan. Alles om uit de vicieuze cirkel te komen.” Ze blijft even stil. “Weet je, misschien heb ik teveel gedaan, misschien ook niet. Maar ik heb er wel voor gekozen om aan de slag te gaan. Ik wilde mijn pijn niet meer zijn, ik wilde me weer nuttig voelen. Dat kan alleen als je aan het werk gaat. De manier waarop je gaat werken aan jezelf zal me eerlijk gezegd een worst wezen, maar ga wat doen. Stop met janken en ga aan de slag!” Het komt vanuit haar tenen.

Het gaat behoorlijk goed met Kristel. Ze wordt mentaal sterker, alleen haar fysieke kracht blijft nog wat achter. In 2017 komt ze in de bijstand terecht. “Wat een nederlaag was dat! Althans zo voelde het. Ik realiseerde me gelukkig al snel dat verzetten weinig zin had, ik wilde er zo snel mogelijk weer uit.” De jobcoach die ze trof was behoorlijk dominant. “Ze wilde me eigenlijk in een koekjesfabriek aan de lopende band zetten.” Kristel regelt zelf een ervaringsplaats bij een coachingsbureau. “De dame van het UWV was helemaal in de war ervan.” Ze grinnikt: “Ging ik het wel even zelf regelen.” Op deze plek realiseert Kristel zich dat ze voor zichzelf wil beginnen. Het coach vak is haar grote passie, en door voor zichzelf te beginnen kan ze zelf de regie voeren over haar dagen, uren, soort coaching en de mogelijkheden binnen haar lijf.

Via de bijstand komt ze in een starterstraject terecht. Het werkt voor Kristel voor geen meter. Ze neemt een besluit. Ik stop met de bijstand! Ze stuurt een duidelijke mail naar haar jobcoach waarom dit traject en de bijstand voor haar überhaupt niet werkt, en trekt op eigen initiatief de stekker eruit. Met haar businessplan onder haar arm vertrekt ze naar een bekende. Een hele grote stap voor Kristel. “Ik had nog nooit om geld gevraagd, en mijn ideeën werden vaak een beetje weggewoven, zo van daar heb je Kristel weer met haar gekke plannen.

De geldschieter gelooft in haar en haar businessplan en leent haar het geld dat ze nodig heeft. Leefgeld en geld om te investeren. Kristel investeert in een businesscoach. Iets waar ze tot op de dag van vandaag nog steeds dolgelukkig mee is. In eerste instantie werd ze helemaal ondergedompeld in kennis en systemen en rende ze zichzelf bijna weer voorbij. Nu doet ze het op haar eigen manier. “Even 6 stapjes terug en niet meer zo achter de markt aan hollen,” zegt ze zelf. En haar bedrijf groeit.

Ze coacht ambitieuze ondernemende HSP-vrouwen. “En dan niet van die klagers hé” zegt ze lachend. “Die zijn er nogal veel namelijk, en daar kan ik dus helemaal niks mee.” De route die Kristel heeft afgelegd was (en is) hobbelig. Het is haar niet komen aanwaaien. “Ik heb keihard gewerkt, en ben ook keihard op mijn bek gegaan. Dat is toch de enige manier om te leren? Gewoon proberen en als je op je smoel gaat, dan is dat maar zo…!”

Wat ze andere mensen graag duidelijk wil maken is dat de sleutel bij jezelf ligt. “Je kunt het onkruid wel blijven snoeien, maar dan blijft het terugkomen. Je moet de wortel aanpakken!” Kristel is duidelijk. Zoals ze het hele gesprek al is. “Soms ben ik voor sommige mensen wat te grof en te lomp. Dat is dan maar zo, ik wil vooral mezelf zijn.”

Vrienden noemen haar wel eens Kristel de Distel: “Ik ben een bloem, maar wel af en toe een stekelige!”

*Ayahuasca is een Zuid-Amerikaanse drank en wordt binnen die cultuur gezien als het belangrijkste medicijn van het oerwoud. Het wordt gezien als een geestelijke en lichamelijk reiniging. Vaak krijgen mensen droomachtige visioenen. Een ceremonie kan tussen de 2 uur en paar dagen duren.

Meer informatie over de coaching die Kristel nu zelf geeft vind je op haar website.

Add A Comment