anouk scheiden

“Neem verantwoordelijkheid voor je situatie”

Anouk Boering (51 jaar, gescheiden, 2 kinderen)

“Pas als mensen verantwoordelijkheid nemen voor hun situatie, ook als ze daar ongewild in terecht zijn gekomen, kunnen ze kantelen en vooruitkomen.” Anouk is heel stellig in haar antwoord op de vraag waarom ze mee wil werken aan dit interview. “Door te vertellen wat er met mij gebeurd is en hoe ik daardoor heen ben gekomen, hoop ik mensen hier wat meer bewust van te maken, dat zou ik heel mooi vinden.”

Anouk heeft ruim 15 jaar in het buitenland gewoond. “Voor wij kinderen kregen, kwam er voor mijn (nu ex) man een enorme kans om voor Coca-Cola in Saudi-Arabië te gaan werken. Ik was ondertussen zelf ook carrière aan het maken en we hadden een kinderwens.” Anouk blijft even stil, “Uiteindelijk hebben we samen besloten om voor het avontuur te gaan, ook al betekende dat voor mij een pauze in mijn carrière.” Een keuze waar ze tot op de dag van vandaag nog steeds achterstaat. “Het was zo compleet tegenovergesteld aan mijn opvoeding. Ik was slim, had gestudeerd en nu stopte ik met alles om voor mijn man naar Saudi-Arabië te gaan. Het was één van de beste beslissingen van mijn leven.”

“Het hielp natuurlijk ook dat we toen nog met zijn tweeën waren. Het risico viel wel mee. Als het niks wordt, dan zijn we zo weer terug was onze gedachte.” Het bleek het begin van een supercool leven!

Anouk wordt zwanger van hun eerste zoon en hij wordt geboren in Saudi-Arabië. Daarna vertrekt het gezin naar Bahrein en weer een tijd later verhuizen ze naar Denemarken. In Kopenhagen wordt hun tweede zoon geboren. Als het gezin in Londen terecht komt, zijn de jongens op een dusdanige leeftijd dat ze weer aan het werk wil. “Het was zo’n luxe om met de jongens thuis te zijn en fulltime moeder te kunnen zijn, ik heb daar echt van genoten. In Londen kwam wel het besef dat ik weer wat voor mezelf wilde doen.” Anouk start als PA van de Head Master op de International School. Weer een periode later verhuist het gezin naar Bangkok, Thailand.


Al snel vindt Anouk weer werk. Ze helpt buitenlandse gezinnen die naar Thailand verhuizen met al het regelwerk. Een heerlijk baan. “Ik realiseerde me alleen wel, dat wanneer we weer ergens anders naar toe zouden verhuizen, ik weer mijn werk achter moest laten. Ondertussen verlangde ook ik naar een stijgende lijn in mijn carrière.” Anouk verdiept zich in een aantal zaken die haar interesse hebben, en vind haar roeping in de coaching opleiding van CoachU. “Ik heb bewust gekozen voor een opleiding met accreditatie, coach is een vrij beroep, iedereen mag zich zo noemen. Kwaliteit is voor mij belangrijk!”

Terwijl Anouk bezig is met haar pro-deo uren (uren die ze moet maken voor de opleiding om zich coach te mogen noemen) komt ze erachter dat er in haar huwelijk een derde persoon aanwezig is. “Dat gebeurt mij toch niet?” Anouk zegt het met een enorme stelligheid. “Ondertussen kan ik er prima over praten, maar ik was echt in shock.” Het stel gaat in therapie. “Ik dacht dat we bezig waren om ons huwelijk een kans te geven,” maar dan komt Anouk erachter dat deze derde persoon toch weer een plek heeft in hun huwelijk. “Ondanks zijn belofte dat hij zou stoppen met haar!” Dan komt voor Anouk het besef: “Het is klaar! Hij is al uitgestapt.”

“Ik realiseerde me direct dat dit massive was. Dat alle beslissingen die ik nu zou gaan nemen, impact zouden gaan hebben op het verder verloop van mijn leven.” Anouk realiseert zich ook dat ze nu in zo’n emotionele rollercoaster zit dat ze behoefte heeft aan reflectie en een spiegel. De coach die ze vanuit CoachU heeft, huurt ze in en ze start met een intensief coach traject. “Ik pakte actief de regie! En dat voelde meteen heel erg goed.”

Met haar coach, maar ook met haar advocaat gaat ze op de achtergrond aan de slag met haar toekomst. “Wat wil ik, waar wil ik dat, wat is goed voor de jongens, wat is eerlijk, waar heb ik recht op, hoe werkt een scheiding volgens Thais/Nederlands recht?” Slechts een kleine greep uit de vragen waar Anouk actief mee aan de slag gaat die 6 maanden.

“Pas toen ik er klaar voor was, heb ik tegen hem gezegd dat het over was en zijn we samen begonnen alles te regelen, maar toen wist ik al hoe ik het voor mezelf wilde.” Anouk realiseert zich dat dit wellicht hard kan overkomen. “Echter, door de regie te pakken, maar ook rekening te houden met redelijkheid verliep de scheiding met behulp van een mediator zoals ik het bedacht had, rekening houdend met alle partijen.” Anouk geeft aan dat ze nog één schooljaar in Thailand wil blijven voor de jongens en dat ze daarna terug naar Nederland gaat met ze. “Belangrijk hé, de jongens hebben allebei een Nederlands paspoort, maar hadden daar nog nooit gewoond. Daar heb je wel rekening mee te houden.” Dat schooljaar kon iedereen wennen aan het idee van de scheiding en kon ze de praktische voorbereiding doen voor haar terugkeer naar Nederland. Ook haar ex-man kon op zoek gaan naar een baan in Nederland, er was genoeg tijd om dat te gaan regelen. “Daardoor woont hij ook in Nederland en hebben we co-ouderschap, dat had anders nooit op deze manier gekund.”

Die 6 maanden voorafgaand aan de scheiding waren ook een vorm van afscheid, van rouw. “Als je daar niet bewust de tijd voor neemt, voor het afscheid nemen van dit ene bestaan, dan doe je jezelf eigenlijk te kort.” Anouk is weer heel stellig. “Als je aan de slag gaat, je werk doet en daar de tijd voor neemt, dan kun je rustiger en kalmer beslissingen nemen.” En natuurlijk is Anouk in die tijd ook vreselijk verdrietig geweest en heeft ze zich ellendig gevoeld. “Ik zie me nog zitten in het donker in ons appartement in Bangkok, met één klein lampje aan en dan opschrijven hoe ik me voelde. Ik heb echt groot verdriet gevoeld.” Volgens Anouk is dat prima, ook dat ze dat gevoel zich nog zo goed kan herinneren. “Dat moet je jezelf ook gewoon toestaan!”

Vergeven is volgens Anouk essentieel als het gaat om doorleven. “Mijn ex is nu getrouwd met deze vrouw. Ik kan wel boos op ze blijven, maar wie heb ik daar uiteindelijk mee? Voor hem bleek dit dus ook de juiste keuze te zijn. Daarbij vervult zij een enorme grote rol in het leven van mijn jongens, daar ben ik me bewust van.” Het blijft even stil. “Het gaat ook om een voorbeeld naar mijn jongens,” zegt ze, “dit is wat ik ze wil meegeven. Vergeven en doorleven.”

Als Anouk tegen anderen vertelt dat ze dankbaar is dat dit haar gebeurd is, kijken ze vaak alsof ze water zien branden. “Natuurlijk was het pijnlijk en vreselijk verdrietig, maar uiteindelijk kan ik terugkijkend nu zeggen dat het positief voor mij heeft uitgepakt . Waar ik zelf ook een groot aandeel in heb gehad.” Ze lacht uitbundig. “Ik heb een 2e kans gehad in het leven en die heb ik gepakt en mijn nieuwe leven zo gecreëerd als ik dat wilde. Hoe mooi is dat?”


Vanuit haar ervaringen als professioneel coach en haar levenservaringen begeleidt Anouk nu vrouwen bij hun scheiding. Wil je meer weten? Kijk dan eens op de site van Anouk.

Meer weten over Coach U, dat vind je hier.

Add A Comment